Πάμε θέατρο;

Το παιδικό θέατρο τα τελευταία χρόνια έχει ξεφύγει… Δεν λέω. Παλιά υπόθεση, χάρη στην Ξένια Καλογεροπούλου και το θέατρο Πόρτα. Κι εγώ είχα πάει σε καλό παιδικό θέατρο μικρή (πριν από καμιά τριανταριά χρόνια!) Αλλά σήμερα καμία σχέση…

Από τα παιδικά έργα «υψηλής κουλτούρας» μέχρι τις πιο φαντασμαγορικές παραστάσεις, παρέχεται υψηλή ποιότητα! Μα νομίζω πως είναι προφανές το γιατί το παιδικό θέατρο, ακόμα και στα χρόνια της κρίσης, «κρατάει» το κοινό του. Οι γονείς θα δίναμε σίγουρα κάτι παραπάνω για την καλλιέργεια των παιδιών μας… έτσι -σε συνδυασμό με την αύξηση της συνήθειας της προαγοράς μέσω διάφορων ιστοσελίδων- πολλές παιδικές παραστάσεις είναι συνήθως sold out! Οι παραστάσεις της Κάρμεν Ρουγγέρη (κάθε χρόνο μία διασκευασμένη όπερα και μία σχετική με την ελληνική μυθολογία), του Ηλία Καρελλά με τις ευφάνταστες φιγούρες θεάτρου σκιών και τη ζωντανή μουσική, του Δημήτρη Αδάμη με την άψογη απόδοση γνωστών παραμυθιών και την πίστη του στις παραδοσιακές μουσικές του κόσμου, καθώς και του Άγγελου Αγγέλου και της Έμυς Σίνη (Ομάδα Κοπέρνικος) στη Μουσική Βιβλιοθήκη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, από τις οποίες βγαίνουμε κάθε φορά με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και εκτιμώντας ακόμα περισσότερο την αξία της μουσικής είναι -κατά τη δική μου άποψη- πολύ δικαίως sold out!

Οι παραστάσεις και του βρεφικού θεάτρου πάντως -πιο δύσκολα και πιο δειλά- έχουν αυξηθεί και το επίπεδο έχει ανέβει. Από την αυτοδίκαιη και αυτονόητη παντοκρατορία της Κυρίας του βρεφικού θεάτρου στην Ελλάδα, Ξένιας Καλογεροπούλου (τι φοβερό το «Κοίτα!»), έχουμε δει και κάποιες πολύ αξιόλογες παραστάσεις βρεφικού θεάτρου στις Μορφές Έκφρασης του Θωμά Κινδύνη (Το «Κούκου μια Βόλτα στο Δάσος» ακόμα το σιγοτραγουδάνε τα παιδιά μου -που είχαν πάει πέρσι να το δουν), στο θέατρο Φούρνος («Μήλα, Ζάχαρη, Κανέλλα», «ο Μάρκος ο Γάτος», «Το Παράθυρο της Χαράς») και στο θέατρο Radar («Μήπως ονειρεύομαι;»).

Το -αμιγώς- κουκλοθέατρο είναι μια άλλη ιστορία. Σταθερές αξίες η Παραμυθοχώρα, με την κουκλοθεατρική απόδοση παραμυθιών Ελλήνων συγγραφέων, της Ιρίνας Μπόικο και  το «Φιγούρες και Κούκλες», όπου εναλλάσσονται τα Σαββατοκύριακα Καραγκιόζης και κουκλοθέατρο. Για Καραγκιόζη βέβαια, σταθερή αξία είναι και ο Άθως Δανέλης που παίζει στον Πολυχώρο Άγκυρα.

Ακόμα και από τις παραστάσεις κλασικού μπαλέτου ή σύγχρονου χορού πια δεν ξέρεις τι να πρωτοεπιλέξεις (καθώς τα εισιτήρια -δικαίως- είναι πιο ακριβά…) Παλιά ερχόταν ένα μπαλέτο από το εξωτερικό μια φορά στα δύο ή τρία χρόνια. Ανέβαζε κάτι το Μέγαρο, και κάτι η Λυρική. Αλλά δεν ξεφεύγαμε από τα πολύ κλασικά: Λίμνη των Κύκνων, Καρυοθραύστης, άντε και καμιά Ωραία Κοιμωμένη στο τσακίρ κέφι… Τώρα πια έχουμε πληθώρα επιλογών μέσα στην ίδια σεζόν, τόσο από το Μέγαρο και τη Λυρική, όσο και από ξένα μπαλέτα που επισκέπτονται τη χώρα μας… Μη μιλήσω και για τις επιλογές που μας δίνονται πια να δούμε μπαλέτο στον πάγο….

Αν και -κατά τη γνώμη μου- δεν υπάρχει διαχωρισμός της μουσικής (δεν υφίσταται αυτό που λέμε «μουσική για παιδιά»), οι συναυλίες και οι μουσικές παραστάσεις είναι μια καινούρια «εξειδίκευση» της καλλιτεχνικής δραστηριότητας που προορίζεται για παιδιά. Πλέον ασχολούνται πολλοί και πολύ αξιόλογοι μουσικοί με το παιδικό κοινό. Οι Burger Project που παλιά τους απολαμβάναμε μόνο σε συναυλίες για μεγάλους με πολύ εύστοχες διασκευές γνωστών κομματιών, έχουν δυναμικά κατακτήσει το παιδικό κοινό με τις παραστάσεις «Μαμά θα κάνω Μπάντα!» και με τη συμμετοχή τους στον Καραγκιόζη του Ηλία Καρελλά και φέτος στην «Κιβωτό στις 8». Οι Encardia έφεραν την ταραντέλα και τα παραδοσιακά τραγούδια της Κάτω Ιταλίας πιο κοντά στα παιδιά με εκπαιδευτικές/ψυχαγωγικές παραστάσεις για παιδιά! Πλέον έχουν φανατικό παιδικό κοινό -κυρίως από κοριτσάκια με πολύ όμορφα μακριά φουστάνια- που χορεύει μαζί με τους μεγάλους στις συναυλίες τους!

Δεν φτάνει μία σεζόν για να τους απολαύσουμε όλους. Παρόλα αυτά εμείς μέχρι σήμερα είδαμε και σας προτείνουμε:

 

Εθνικό θέατρο: Ευτυχισμένος Πρίγκιπας

Μέγαρο Μουσικής: Γύρος του Κόσμου σε 80 μέρες

Μέγαρο Μουσικής: Χίλιες και Μια σελίδες

Μέγαρο Μουσικής: Μίλα και Σουτ

Τρένο στο Ρουφ: Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες

Θέατρο Κάππα: Στην Κιβωτό στις 8

Θέατρο Πόρτα: Πιάνω Παπούτσι Πάνω στο Πιάνο

Θέατρο Πόρτα: Κοίτα

Παραμυθοχώρα: Η Πόλη που Έδιωξε τον Πόλεμο

Ίδρυμα Κακογιάννη: Ηρακλής (της Κάρμεν Ρουγγέρη)

Θέατρο Κιβωτός: Μαγικός Αυλός

Θέατρο Ιλίσια: Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων

Μορφές Έκφρασης: Κούκου μια βόλτα στο δάσος

Φούρνος: Μήλα Ζάχαρη Κανέλλα

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s